X
تبلیغات
رایتل

فقط یک بهار
هر گونه برداشت از این وبلاگ پیگرد قانونی خواهد داشت. 

بو، راه و قبله نمای من است

می برد مرا.

بر پیشانی آن کوه،

 چکه های نور سرازیر شد،

حقیقت بوی خدا می داد.

از اعماق دوزخ، اهریمنی درآمد،

دوزخ بوی دروغ می داد.

قابیل خشمش خروشید

و جنگ بوی مرگ می داد.

سپیده دمی، عشقی جوشید

آفتاب بوی عشق می داد.

تا زن نبود، از بهشت بویی بر نیامد.

گل بوی کودکی گرفت، اطمینان بوی صلح،

خیانت بوی ظلمت، خاک بوی قربانی،

وطن بوی مادران و آزادی بوی آسمان،

جوانی بوی قدرت و پیری بوی ضعف،

دریا بوی پنهانی و گمان نیز بوی همه ی آن ها را گرفت.

نزد من نیز، شعر بوی خواب گرفت

و گرسنگی بوی رنج و رنج بوی ستم

و کردستان نیز بوی هر سه.

شیرکه بیکه س - بخشی از یک شعر بلند

 

 

برچسب‌ها: چکامه
[ پنج‌شنبه 10 مرداد‌ماه سال 1392 ] [ 17:23 ] [ نیره ]
.: Weblog Themes By themzha :.

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 35061